بچه ها امروز میخوام در این پست یه گلایه ای داشته باشم و این گلایه به شرح زیر است:
من الآن دو ماهه که دارم عمیقترین مطالب فلسفی رو که خیلی سخته و فهمیدنشون به مغز خیلی قدرتمندی نیاز داره (و جدیداً دانشمندا ثابت کردن که انیشتین فقط از ده درصد از کل مغزش استفاده می کرده)، با بیان ساده در این وبلاگ برای شما میذارم که هر روز در کنار کارهای روزمره تون، یه مقداری هم با مطالب سخت ولی در قالب بسیار ساده آشنا بشین. این مطالب شاید در نگاه اول خیلی معمولی به نظر برسند، ولی هر بار که بخونیدشون بیشتر به عمقشون پی میبرید و خیلی از دوستام به من همیشه میگن که اگه ممکنه یه کم عمق مطالبمو کمتر کنم که بتونند از درصد بیشتری از مغزشون استفاده کنند و مثل انیشتین فقط از ده درصد مغزشون استفاده نکنن. به خاطر همین هم من مطالب خیلی سخت رو در قالب «پستهای آنچنانی» در وبلاگ قرار دادم که شما اگه دیدین یه پستی به قسمت «پستهای آنچنانی» تعلق داره و خودتون میدونستید که عقلتون کمه، دیگه اونو نخونین و برید سراغ قسمتهای ساده تر وبلاگ.
حالا اینایی که گفتم اصلاً نمیدونم چرا گفتم و هیچ ربطی به گلایه ی من نداشت و اون گلایه ای که میخواستم انجام بدم به شرح زیر است:
یکی از دوستام ناراحت شده که اسمشو در لیستی در کنار اسمهایی مثل فردوسی و پائولو کوئیلیو و سیاوش قمیشی قرار دادم و اومده بهم کامنتهای عصبانی گذاشته که توی کامنتهاش کلمه های خیلی سختی هست. اولاً که خیلی هم خوبه که آدم در کنار این افراد باشه و من واقعاً تعجب میکنم که چرا این دوستمون کامنتهای اینجوری به من کرده به جای تشکر. چون این افراد از افتخارات ایران زمین به حساب میان و خیلی آدمای خوبی هستن، غیر از پائولو کوئیلیو که آدم خوبیه، ولی از افتخارات ایران زمین به حساب نمیاد. ثانیاً هر کس در دنیا به یه سطحی رسیده و در یه جایگاهی قرار گرفته که این جایگاه بستگی داره به اینکه هر کس از چند درصد مغزش داره استفاده می کنه و دیگه ناراحتی نداره که آدم از خودش ناراضی باشه همش. بلکه باید با جایگاهی که درش قرار گرفته کنار بیاد و روان خودشو خراب نکنه با فکرای منفی. مثلاً ما یه آرمین داریم که فامیلیش هم عزیزپوره و ماشالله هزار ماشالله به جایگاه خوبی رسیده و من همینجا دعا می کنم که خدا هم مثل بقیه ی ما ازش راضی باشه. یا یکی از دوستام اسمش گلشنه که الآن به جایگاه دختر آقای Ravi Shankar رسیده (اون یکی دخترش، نه Norah Jones) و خب جایگاه قابل قبولیه به نظر من. یا مثلاً پرنیان الآن در جایگاه جودی ابوت قرار داره. یا مثلاً من خیلی خفنم. اینا رو همه ی ما قبول داریم و باهاش میسازیم و ناراحت نمیشیم اگه یکی بیاد جایگاهمونو بهمون یادآوری کنه. با اینحال اگه این دوستمون علیرغم توضیحات قانع کننده ی من بازم ناراحته، من یه ماچ در انتهای حرفام ازش می کنم که دیگه حتی ذره ای از ناراحتی در وجودش رخنه نداشته باشه. این تو دوست عزیزم و این ماچِ من:
*: